Modelbouwclub Weert

Tijdens het afhalen van een nieuwe romp voor een hotliner (Skippy) viel mijn oog op een Electro pylon racertje. Meteen gekocht. Zo gaat dat: je komt voor het een, en gaat met nog wat anders naar huis. Het gaat hier om een Gilette van Ruud Zandvliet Composite models (de oudere versie met maar een aileron, de nieuwe variant heeft twee ailerons). En als ik er een stukje over schreef op internet werd er niet zo moeilijk gedaan over de prijs van deze oudere variant. Beetje omkoperij, maar ik zal proberen mij er niet door te laten beïnvloeden.

De gilette, met hier en daar wat kraakjes na een jaar fun.

De kenmerken De naam van kistje is Gilette (de naam had mij al moeten waarschuwen). Hij staat hierboven afgebeeld. Kenmerken zijn:

De onderdelen en bouw De vleugel ziet er strak uit. Inmiddels is de nieuwe Gilette uitgerust met twee ailerons en worden spantjes en stuurkabels meegeverd. De romp is iets meer werk: motorschot zelf maken, afstellen en vast zetten met seconden lijm, en afkitten met langzame epoxy. De luchtopeningen aan de zijkant open maken met de Dremel (ik had ze in eerste instantie te klein gemaakt). Het bekende plankje met de hoogteroerservo en ontvanger positioneren en vastzetten met een klein schroefje.
Het gewicht komt op 280 gram voor de kale delen met servo’s en ontvanger (70 g voor de kale romp en 180 g voor de vleugel incl. HS 81 servo voor de enkele aileron). In de romp heb ik een Graupner 2081 voor hoogteroer, een Multiplex 4/5 ontvanger (30 g). Verder: op het bijgevoegde A4′tje: zwaartepunt op 48 mm vanaf voorzijde vleugel (precies naar mijn smaak) de inmiddels aangegeven uitslagen passen ook: /- 3 mm voor hoogte en +/- 4 mm voor ailerons. Maar voor de eerste start: 40-% dual rate voor beide roertjes.

Het vliegen met de Gilette Op een mooie zomerdag 2003 was de eerste start met een Jamara 480 (aandrijving 1). De verwachtingen waren hooggespannen. Er was zelfs twijfel of ik wel kon starten zonder een enkel zuchtje tegenwind. Met enige zenuwen in de buik en onder de kritische blik van de omstanders gooide ik het kistje met flinke vaart schuin omhoog het luchtruim in. Van de omstanders begreep ik achteraf dat het een enigszins komische vertoning was geweest. Ik schijn na de aanloop eerst te zijn gestopt alvorens ik de Gilette een flinke zet gaf. Verder bleek de start de snelste fase van de gehele vlucht. De Jamara 480 speelt weinig klaar. Rustig trekt de Gilette zijn baantjes. Een looping zit er nog net in. Een rol gaat niet zonder flink hoogte verlies. Er is zelfs sprake van enige ontspanning. Maar pas op: de Gilette wordt wel relatief snel klein, waardoor de oriëntatie lastig te herkennen is. En te veel “up” kan worden gestraft met een vrille (gelukkig zat ik vrij hoog). Na een minuut of 3 is de puf uit de 500AR cellen en wordt de landing ingezet. De glijhoek van de Gilette is enorm. Wijds aanvliegen en laag binnen komen is het motto voor een geslaagde landing. Boven het veld kan de vaart met “up” worden weggenomen. De tweede aileron wordt eigenlijk alleen gemist tijdens het landen. De landing verloopt normaal, maar niet super zacht. Het gevolg is dat de graupner propeller afbreekt.

Kortom: een snellere motor is een must: daarom een Kontronik Fun 480-42 aangeschaft, in eerste instantie met 6 cellen 1000 mA (aandrijving 3). De ‘echte’ F5D kisten vliegen met een nog hetere motoren (5000 - 6000 rpm/V) en met 9 cellen. Dus zeker 1.5 maal zo snel. De eerste start laat gelijk een heel andere kant van de Gilette zien. Van schrik neem ik gelijk gas terug. De eerste vlucht wordt grotendeels met ‘half gas’ gevlogen om aan de snelheid te wennen. Helaas regeert de motor niet altijd op de commando’s. Ik wijt dat onterecht aan de regelaar. Na 2 minuten is de accu leeg en de motor is behoorlijk heet in tegenstelling tot de regelaar. Dat had ik eigenlijk niet verwacht. De openingen in de romp worden daarom vergroot en wordt tijdelijk een 4.7*4.7 propeller gemonteerd. De derde vlucht verloopt minder gelukkig. Wild slingerend boort de Gilette zich in de klei. Achteraf blijkt uit een reikwijdte test dat de ontvanger niet meer deugt.

Het duurt tot kerst 2003 voordat ik de tijd heb om de Gilette te repareren. De vleugelvoorlijst is gespleten en de romp is flink gekraakt. Ik voel er weinig voor om zo in het begin van het seizoen gelijk weer naar de brushless aandrijving te grijpen. Daarom wordt er tijdelijk naar een andere aandrijving uitgeweken: de gearbox wordt van een speed480 race gehaald en deze kleine motor wordt in de Gilette gemonteerd samen met een Schulze 35A regelaar (aandrijving 2). Van “Graupner breek propeller” wordt overgestapt op de APC “breekniet propeller” en van 8 cellen 500 AR cellen op 7 cellen HE-cell (KAN cellen schijnen net zo goed te zijn). De volgende vlucht laat zien dat de Gilette toch weer zeer vlot vliegt. De Gillette gaat overal waar je hem naartoe stuurt (behalve recht omhoog): van grote loopings tot een rol. Eindelijk wordt het fun. Pas na 5 minuten is de jus uit de accu. Al met al, de speed 480 is een ideale aandrijving om aan de Gilette te wennen. Zo’n relatief goedkope aandrijving in “oeps…. ik crash” vliegtuigje bevalt mij eigenlijk wel.

Er past ook een speed 500 in, laten we dat eens proberen. De 5*5 APC roteert 19000 rpm op 8 cellen 1000 SCR en trekt daarbij 30 A (aandrijving 4). Maar hopen dat de amperes tijdens het vliegen iets minder worden. Het starten van de Gilette is eigenlijk nooit een probleem, nu ook niet. De vaart zit er meteen goed in en je moet er met je aandacht goed bijblijven. Het extra gewicht is tijdens het vliegen wel te merken maar de Gilette kan er goed mee overweg. De glijhoek is nu duidelijk minder, de Gilette zakt gecontroleerd onderuit, wat het landen zelfs wat eenvoudiger maakt. De Gilette en de Speed 500 race passen goed bij elkaar. Met de nieuwe cel types, zoals de Panasonic 2000 of de CP 1700 moet er zeker 4 a 5 minuten “fun” inzitten..

De conclusie: ja de Gilette heeft wel iets. Hij hoort bij mijn favorieten op dit moment. Even snel een vluchtje maken is mogelijk: binnen 1.5 uur uit en thuis. De competitie: een omgebouwde Lift Off XXS met de neus een stukje eraf en de instelhoek aanpast. Tja, de Gilette is voor het snelle werk gemaakt. Verder heb je nog o.a. de VIP (Pollack) en de Stinger (Staufenbiel), of hout: mini Viper van Graupner (heeft zijn eerste vlucht net gemaakt). Dit zijn speed 400 pylon racertjes, d.w.z. een maatje kleiner. Net zoveel fun als de Gilette. Voor wie wil: van de Gilette kan je nog een echte F5D racer maken en voor de ultieme speed gaan (>> 200 km/uur). Dan wordt de Tokolschi van Composite Models interessant. >> 200 km/uur kan weer niet zo gemakkelijk met een speed 400 pylon racer. Ik zelf heb nog geen ambities in de >> 200 km/uur richting. Al met al een leuke kist. Ben ik omgekocht? Oordeel zelf.

Ronald v.d. Ham, juli 2004